Suç teşkil eden her davranış, toplumsal normlardan sapmayı ifade etmektedir. Bu normlardan sapmak için kişilerin çeşitli motivasyonlara ihtiyacı vardır. Kişileri, suç işlemeye sürükleyen bu motivasyonlardan biri de kazanç elde etmektir. Özellikle malvarlığına karşı işlenen suçlarda, kişilerin temel motivasyonları kazanç elde etme amacıdır. Suç işlemek suretiyle elde edilen menfaatlerin rahatça piyasada tedavüle konulması, kolayca elden çıkarılması ve bu surette kişilerin suç işleyerek kazanç elde etmeye devam etmesi halinde suç işleme motivasyonları daima canlı tutulmuş olacak ve kısır bir döngüye sebebiyet vererek ekonomik ve toplumsal düzenin bozulmasına neden olacaktır. Hukuk toplumlarında suç işlemek kişiler için bir kazanç kapısı olamaz. Bu itibarla, suç işlemek suretiyle elde edilen menfaatlerin piyasada serbestçe dolaşmasını engellemek ve suç işlemenin cazip bir yol olarak görülmesinin önüne geçmek amacıyla 5237 Sayılı Türk Ceza Kanununun 165. maddesinde, bir suçun işlenmesi suretiyle elde edilmiş olan bir şeyin satılması, satın alınması, kabul edilmesi ve devredilmesi suç olarak tanımlanmıştır.

Suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçu, başta malvarlığına karşı işlenen suçlarla irtibatlı olmak üzere uygulamada sıklıkla karşılaşılan bir suç tipidir. Bununla birlikte, doktrinde bu suç tipiyle ilgili çalışmalar oldukça sınırlı sayıda olup monografik eser sayısı da oldukça azdır. Bu itibarla, öncelikle Türk hukuk literatürüne katkı sağlamak amacıyla, çalışmada suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi suçunun, özel kanunlarda yer alan bazı suç tipleriyle olan irtibatı, güncel içtihatlar, kanun değişikleri ve doktrinde yer alan farklı görüşler ışığında detaylı olarak irdelenmiştir. Suç tipine ilişkin yargı kararlarına geniş ölçüde yer verilerek uygulamada ortaya çıkan ve problemli görülen hususlar tespit edilerek çözüm önerileri sunulmuştur.